Obrezanje Isusa Hrista

Događaj iz života Isusa Nazareta i uobičajena tema u hrišćanskoj umetnosti

Osmog dan po rođenju bi Isus Hristos donesen u hram i obrezan shodno zakonu postojećem u Izraelu još od vremena Avramova. Tom prilikom nadadoše mu ime Isus kako je i blagovestio arhangel Gavrilo Presvetoj Bogorodici.
Starozavetno obrezanje predobražava novozavetno krštenje. Obrezanje Gospoda pokazuje, da je On primio na sebe istinsko telo ljudsko, a ne prividno, kako su docnije učili o Njemu jeretici. Još je Gospod obrezan i za to što je hteo da ispuni sav zakon, koji je On sam dao kroz proroke i praoce. Ispunivši taj propis zakonski, On ga je zamenio krštenjem u Crkvi Svojoj. „Jer u Hristu Isusu niti što pomaže obrezanje ni neobrezanje, nego nova tvar“ (Gal. 6, 15), objavljuje apostol. (u crkvenoj službi ovaj Gospodnji praznik nema ni pretpraznistva ni popraznistva).
Pravoslavna crkva praznuje ovaj praznik, a u zavisnosti od kalendara po kojem računa vreme, to je kod starokalendarskih crkava (ruska, srpska...) 1. januara po crkvenom-julijanskom, a 14. januara po gregorijanskom kalendaru, dok je kod novokalendarskih pravoslavnih crkava (većina grčkih crkava, bugarska, rumunska...) to 1. januar po novom kalendaru. Katolička crkva je ovaj praznik isto slavila 1. januara (kasnije po gregorijanskom kalendaru), da bi ga na Drugom vatikanskom saboru ukinula i uvela praznik Svete Bogorodice, na dan 1. januara, 8 dana od Božića.

Izvor: Wikipedia