Papa Anastasije I

Mč҃nkъ tvóй gdⷭ҇i, vonifátїй, vo stradánїi svoémъ vѣnécъ prїѧ́tъ netlѣ́nnый ѿ tebè bg҃a nášegѡ: i҆mѣ́ѧй bo krѣ́postь tvoю̀, mꙋčíteleй nizložì, sokrꙋšì i҆ démonѡvъ nemoщnы́ѧ dérzѡsti: togѡ̀ ml҃tvami sp҃sì dꙋ́šы nášѧ.

Sщ҃énїe neporóčnoe samovólьnѣ tebè privélъ є҆sì, i҆́že ѿ dv҃ы tebè rádi rodítisѧ hotѧ́щemꙋ, st҃e vѣnčenósče premꙋ́dre vonїfátїe.