Papa Fabijan

Hieromartyr

Spomen 5. avgust

Sveti Favije beše po rođenju Rimljanin a po činu sveštenik u dane neznabožnih careva rimskih, koji behu pomračeni idolođavolijom i gonjahu Crkvu Hristovu. Najpre sveti Favije življaše u jednom selu blizu Rima, pa se zatim preseli u Rim, i tu sa velikim usrđem sahranjivaše tela svetih mučenika: jer u to vreme mnogi hrišćani bivahu mučeni i ubijani, i tela njihova bacana izvan grada za hranu psima, zverinju i pticama. Sveti Favije tajno noću uzimaše ta sveta tela i česno ih sahranjivaše. A kada pod carem Maksiminom svjatjejši papa Antir bi ubijen za Hrista, verni koji su se krili od gonjenja i tajno držali svetu veru, sabraše se zajedno sa episkopima i prezviterima, radi izbora pape, u jedan hram, za koji nisu znali gonitelji: jer jedan neupadljiv dom služaše im kao hram u to teško vreme gonjenja na hrišćane. Na tom skupu beše i prezviter Favije. Kada nastade savetovanje koga bi dostojnog muža izabrali za takav položaj, mnogi spominjahu mnoge česne i izvrsne muževe, koji bi mogli dobro pasti Hristovo stado, a na prezvitera Favija niko i ne pomisli: jer on, pošto beše nedavno došao sa sela, beše po položaju među neznatnim prezviterima u gradu. I kad pri izboru na saboru izbiše nesuglasice, iznenada se pojavi beo kao sneg golub, koji visoko leteći spusti se na glavu prezvitera Favija, pa se ponovo podiže uvis i postade nevidljiv. Tada svi razumeše da sam Gospod Duhom Svojim Svetim izabra Favija za poglavara i pastira crkve Svoje, pa ga s velikom radošću posadiše na patrijaršiski presto.
Na takav način sveti Favije postade papa rimski. U Crkvi pak Hristovoj nastade spokojstvo, jer mučitelj Maksimin bi ubijen od svojih vojnika, i posle njega zacari se Gordijan, pod kojim prestade gonjenje na hrišćane: ovaj car, iako neznabožac, beše krotak i dobrodušan, i zabrani da se gone hrišćani. Sveti Favije podiže u pogrebnim pećinama nad grobovima mučenika mnoge prostrane hramove, gde se verni sabirahu na molitvu. A nad samim pećinama, u kojima se za vreme gonjenja verni krijahu, on ustroji molitvenice - crkvice. I svakim danom rastijaše Crkva Hristova, blagodareći obraćanju neznabožaca od idolopokloničkog bezbožja ka Hristu. No naročiti procvat ona dostiže posle Gordijanove smrti kada na carski presto rimski sede Filip, sa sinom svojim Filipom kao sacarem, koji primiše veru Hristovu, kojoj ih privede neki blagočestivi muž, jedan od najglavnijih senatora, po imenu Pontije, a krsti ih svjatjejši papa Favije. Tada se naročito uveća broj vernih: sledujući primeru cara i njegovog sina mnogi se krstiše, i vera se Hristova mogla ispovedati slobodno. A svjatjejši papa Favije, uz pomoć istinskog sluge Hristovog senatora Pontija, zidaše hramove Božije, a rušaše idolišta i idole. Ali se Crkva Hristova naslađivaše takvim mirom i slobodom ne dugo, jedva četiri godine: jer glava Crkve Hristos, želeći da Nevesta Njegova, za koju On proli Krv Svoju, bude na zemlji kao zlato u ognju prekaljeno i kao krin usred trnja, dopusti opet na nju bede i stradanja, i otpoče gonjenje od strane adske aždaje, koja, kao što Gospod otkri Jovanu Bogoslovu u viđenju, gonjaše ženu ukrašenu nebeskim lepotama, ispuštajući za njom iz poganih usta svojih vodu kao reku, da je utopi u reci (Otkr. 12, 3-16). Jer iskonski nenavidnik dobra, ne podnoseći širenje slave Hristove, nahuška potčinjene mu ljude, neznabožne idolopoklonike, te ustadoše na primivše hrišćanstvo blagočestive careve. Neznabošci dakle, nenavidnici Hrista i hrišćana, sabraše se i pod vođstvom zlog Dekija ubiše cara Filipa i njeovog sina sacara, zato što su poverovali u Hrista i dopustili slobodno ispovedanje hrišćanske vere. Pošto ubiše oba cara, oni se okrenuše i protiv svih hrišćana, i krv se hrišćanska prolivaše potocima. Najpre bi uhvaćen svjatjejši papa Favije, jer neznabošci behu strahovito kivni na njega, kao na vođu i učitelja hrišćana. Tragahu oni i za blagočestivim senatorom Pontijem, ali ga ne pronađoše, jer se on kao i mnogi sakri, pa potom pobeže iz Rima. A svjatjejšem papi Faviju, po naređenju zacarivšeg se tada Dekija, bi odsečena glava, te on, z

Izvor: Crkveni Kalendar