Jovan Novgorodski

Dnésь svѣ́tlѡ krasꙋ́etsѧ slávnѣйšїй velíkїй nóvъ grádъ, i҆mѣ́ѧ mѡ́щi tvoѧ̑ vъ sebѣ̀, st҃ítelю і҆ѡánne, ꙗ҆́kѡ sólnєčnыѧ lꙋčȋ i҆spꙋщáющыѧ, i҆ podaю́щыѧ i҆scѣlénїѧ pritekáющыmъ sъ vѣ́roю kъ rácѣ moщéй tvoíhъ. molísѧ hrⷭ҇tꙋ̀ bg҃ꙋ, i҆zbáviti grádъ séй nevredímь ѿ várvarskagѡ plѣnénїѧ, i҆ meždoꙋsóbnыѧ bráni, i҆ ѻ҆́gnennagѡ zapalénїѧ, st҃ítelю bg҃omꙋ́dre i҆ čꙋdonósče, nbⷭ҇nый čelovѣ́če, i҆ zemnы́й a҆́gg҃le: da sošédšesѧ lюbóvїю vъ pámѧtь tvoю̀, svѣ́tlѡ prázdnꙋemъ vъ pѣ́snehъ i҆ pѣ́nїihъ rádꙋющesѧ, i҆ hrⷭ҇tà slávѧщe, tebѣ̀ takovꙋ́ю bl҃godátь darovávšago i҆scѣlénїй, i҆ velíkomꙋ novꙋ̀ grádꙋ zastꙋplénїe i҆ ѹ҆tverždénїe.

Vozveselísѧ ꙗ҆vlénnѡ čⷭ҇tnáѧ cr҃kovь hrⷭ҇tóva, vъ pámѧtь dnésь prisnoslovꙋ́щagѡ st҃ítelѧ і҆ѡánna, ѿ velíkagѡ novà gráda vozsїѧ́všagѡ, i҆ vsю̀ stranꙋ̀ ѹ҆divívšagѡ preslávnыmi čꙋdodѣѧ́nїi, i҆ vsѣ́mi dobrodѣ́telьmi ѹ҆krasívšagѡsѧ: i҆ po prestavlénїi bo čestnóe tѣ́lo є҆gѡ̀ ѡ҆brѣ́tesѧ netlѣ́nno, i҆stoщáющee vє́lїѧ čꙋdesà. tѣ́mže zovémъ є҆mꙋ̀: ѽ vsebl҃žénne, molì hrⷭ҇tà bg҃a neprestánnѡ ѡ҆ vsѣ́hъ násъ.