Makarije Korintski

Sveti Makarije Korintski je pravoslavni svetitelj i episkop korintski iz 18. veka.
Rođen je 1731. godine u Korintu. Rođeno ime mu je bilo Mihail. Potekao je iz čuvene vizantijske porodice Notarasa, iz koje potiče i prepodobni Gerasim Kefalonijski. Kao mlad odlazi u manastir Mega Spileon (Velika Pećina) u dubini Peloponeza. Posle tofa se vraća u Korint, gde je radio kao učitelj.
1764. godine izabran je za episkopa Korintskog.
Po izbijanju rusko-turskog rata 1768. godine, sveti Makarije je bio prinuđen da se povuče na ostrvo Zakintos, a zatim u Kefaloniju. Zatim odlazi na ostrvo Idru u manastir Presvete Bogorodice. Nakon završetka rata, turske vlasti su zabranile povratak na svoje eparhije svim arhijerejima koji su u ratu podržali rusku stranu. Iako nije bio umešan u rat, nije mogao da se vrati u svoju eparhiju i zato odlazi na Svetu Goru. Na Svetoj Goru, u to vreme je bio spor oko načina i dana služenja parastosa i primene koljiva. Pošto je stao na stranu koljivara bio je proteran sa Svete Gore.
Nakon toga, odlazi na ostrvo Hios, a zatim na Patmos. Tamo je nekoliko godina radio kao učitelj, a zatim odlazi u Smirnu, gde se upoznao sa Jovanom Mavrogordatom. Zajedno su izdali čuvenu zbirku svetootačkih podvižničkih dela pod imenom Filokalija - Dobrotoljublje.
Osim toga autor je i brojnih dela, od kojih su sačuvana: "Novi Lug" ("Neon Limonarion"), "O čestom pričešćivanju Svetim Tajnama", i druge.
Umro je 17. aprila 1805. godine na ostrvu Hios.
Pravoslavna crkva proslavlja svetog Makarija 17. aprila po julijanskom kalendaru.