Sveti Mihail, prvi mitropolit kijevski

SVETI Mihailo bi prvim mitropolitom Kijevskim i Sveruskim. Upravljao Ruskom crkvom u dane svetog ravnoapostolnog kneza Vladimira. Osvojivši grčki grad Korsun, knez Vladimir primi tamo sveto krštenje i stupi u brak sa princezom Anom, rođenom sestrom Vizantijskih careva. Čvrsto rešen da svetlošću Hristove vere prosveti svu veliku državu svoju, ravnoapostolni knez odmah zatim posla iz Korsuna izaslanstvo u Carigrad k carevima i patrijarhu sa molbom: da pošalju crkvene pastire radi krštavanja Ruske zemlje, pomračene tamom idolosluženja, i radi upravljanja Ruskom crkvom. Carigradski patrijarh sveti Nikola Hrisoverg zajedno sa saborom episkopa izabra i postavi za mitropolita Rusije Mihaila, mudrog razumom, poučljivog i svetog životom.
Dobivši od patrijarha potrebna uputstva, mitropolit Mihailo krenu knezu Vladimiru, u pratnji određenog duhovenstva da mu pomaže u upravljanju, šest episkopa i mnogobrojnih prezvitera i klirika. Sa velikom radošću i slavljem knez srete svetitelja, i uskoro posle toga zajedno s njim i sa suprugom krenu u prestoni Kijev. Putovanje novokrštenog kneza i novopostavljenog mitropolita ka majci gradova ruskih bi kao neki svešteni pohod za iskorenjenje neznabožnog mnogobožja i idolosluženja u Vladimirovoj dedovini: jer oni nošahu sa sobom svete mošti, krstove, ikone i sveštene crkvene sasude; njih praćaše krstonosna vojska - crkveni pastiri, došli iz Grčke i povedeni iz osvojenog Korsuna.
Svo kratko vreme upravljanja svetog Mihaila Ruskom crkvom prođe u apostolskim trudovima: u propovedanju Evanđelja neznabošcima, u krštavanju njih i utv5rđivanju u veri novoprosvećenih. Po rečima crkvene pesme, sveti Mihail "zemlji Ruskoj, porobljenoj ubogošću neverja, donese iz Carigrada Hristovo Evanđelje i darova joj ga". Prvo delo svetog Mihaila na mestu njegovog arhipastirskog služenja bi krštenje kneževe porodice - njegovih sinova, zatim krštenje kneževih velikaša bojara.
Naša Crkva veliča svetitelja Mihaila kao krstitelja prestonoga Kijeva, i peva: "ponosi se grad Kijev do danas odeven rizom krštenja od tebe, svetitelju". S velikim trudom, ali i s velikim uspehom, bi izvršeno ovo važno delo. Sveti mitropolit, episkop i mnogobrojni prezviteri učahu neprosvećeni narod veri Hristovoj, pripremajući ga za primanje svetog krštenja, rušeći njegova mnogobožačka sujeverja, "secivom evanđelskog učenja posecajući idolske kipove". U to vreme knez Vladimir svojom vlašću doprinošaše uspesima njihove propovedi: on naredi svojim slugama da poruše idole ismevajući ih, a narodu od najmlađeg do najstarijeg - ljudima i ženama, znatnima i običnima, robovima i slobodnima, da u određeni dan idu na reku da se krste. I sabraše se žitelji Kijeva na obali Dnjepra radi krštenja, koje izvrši sveti Mihailo sa mnogobrojnim duhovništvom, u prisustvu kneza, njegove porodice i bojara.
Krštenjem Kijeva bi postavljen čvrst početak za prosvećivanje Rusije svetlošću evanđelske istine: vera Hristova, koju ispovedahu kneza i bojari, postade verom i ruske prestonice. Ali sada je bilo potrebno učiniti je verom cele zemlje Ruske s kraja na kraj, cele zemlje koja je bila pod Vladimirovom vlašću, i nad kojom je za crkveno upravljanje bio postavljen sveti Mihailo. Svetiteljeva je dužnost bila da sabere stado slovesnih ovaca, da bi i m . bio pastir i učitelj. Zato revnosni arhipastir, uz saradnju ravnoapostolnog kneza, žudi da po gradovima zemlje Ruske zasadi veru Hristovu. Crkva štuje svetog Mihaila kao svedoka istine i propovednika Evanđelja Hristova, koji počupa "trnje mnogoboštva i poseja plodonosno seme u zemlji Ruskoj". Najglavniji gradovi Rusije posle Kijeva u to vreme behu: Veliki Novgorod, prestonica severnih pokrajina kneza Vladimira, i Veliki Rostov, glavni grad Zaljeske zemlje. Sveti Mihail izvrši putovanja u ta dva grada radi obraćenja neznabožaca u Hristovu veru. Godine 990, praćen episkopima i kneževim vojvodama Dobrinom i Anastasom Korsunjaninom, svetitelj poseti Novgorod; tu poruši idole, mnoge krsti, sagradi nekoliko crkava i postavi pri njima prezvitere. Naredne godine on preduze tako isto putovanje sa propoveđu Evanđelja

Izvor: Crkveni Kalendar