Sveti Mardarije Lješansko-libertvilski

Spomen 29. novembar

Sveti Mardarije se rodio 2. novembra 1889. godine u selu Kornet u Lješanskoj nahiji. Kršten je u seoskoj crkvici posvećenoj Svetom Đorđu, a kršteno ime mu je bilo Ivan Uskoković. Sveti Mardarije preminuo je 12. decembra 1935. godine u 46. godini zemaljskog života. Sahranjen je u svojoj zadužbini u Libertvilu.
Vatrena pravoslavna vjera, veličanstvena crkvena bogosluženja i pobožni život ruskog naroda, kako se pokazalo kasnije, ostaviće najdubljeg traga u Mardarijevoj duši. Mukotrpan misionarski rad koji je započeo još u pravoslavnoj Rusiji, Sveti Mardarije nastavio je u još udaljenijoj Americi. Sveti sinod Ruske Pravoslavne Crkve je zarad potrebe autentičnog misionarskog rada među Srbima u Sjevernoj Americi, 3. jula 1917. godine odlučio da pošalje u Ameriku već posvjedočenog slugu Božijeg srpskoga roda, mladog sinđela Mardarija Uskokovića. Sveti arhijerejski sinod Rusije je donio odluku da u okvirima Ruske crkvene misije u Americi i Kanadi, sinđel Mardarije rukovodi Srpskom misijom, da svoj život u Hristu nastavi u Americi. U Filadelfiji će 1917. biti proizveden u čin arhimandrita.
Prvi episkopadministrator Srpske pravoslavne crkve u Americi i Kanadi bio je Sveti vladika Nikolaj Ohridski i Žički koji je i predložio jeromonaha Mardarija Uskokovića za prvog episkopa Američkokanadske eparhije. Koliko je Sveti vladika Nikolaj bio u pravu osvjedočiće stradalni, krstonosni život ovog u prvom redu bogotražitelja, a potom i sveštenoslužitelja, rodoljuba, sveslovenskog i američkog prosvjetitelja, vrsnog besjednika i pisca.
Početkom 1923. godine arhimandrit Mardarije ponovo odlazi u Ameriku kako bi nastavio mukotrpan rad na organizaciji Srpske pravoslavne eparhije u Americi i Kanadi, koji je promislom Božijim već ranije započeo na dalekom američkom kontinentu. Duboko svjestan neophodnosti postojanja jednog, i to duhovnog centra, 1923. godine on je odredio da privremeno sjedište novoosnovane Srpske pravoslavne američkokanadske eparhije bude u Čikagu. Iste godine, početkom avgusta kupio je oko 10 hektara zemlje u Libertivilu. Tražio je takvo imanje koje bi odgovaralo potrebama manastira–sirotišta. Četrdeset milja sjeverno od Čikaga je pronašao predivno imanje sa vijugavom rekom Dis Plejn koje ga je najviše podsjećalo na okruženje u kojima se nalaze manastirisirotišta u otadžbini i Rusiji. Imanje je platio 15 hiljada dolara. Koliko je vladika Mardarije cijeloga sebe uzidao kao živo kamenje u temelje Američkokanadske eparhije kojoj je postavio centar u manastiru Sv. Save u Libertivilu, danas najubjedljivije svjedoče upravo ovaj, u Americi najznačajniji duhovni centar pravoslavnog srpskog naroda, i svega američkofg pravoslavlja kao i očigledna žrtva koju je trebalo podnijeti za njegovu gradnju. Sve okolnosti su bile protiv same pomisli da je tako nešto moguće. Gradnjom manastira Sv. Mardarije je rukovodio u gotovo nemogućim uslovima: u vremenima teške ekonomske krize praćene neslogom i drugim iskušenjima unutar srpske dijaspore u Americi. izreka: „Crkvu gradi, umire od gladi” se odnosi upravo na svetiteljev podvig gradnje manastira Svetog Save u Libertvilu.
Kondak Svetom Sevastijanu Džeksonskom, glas 8:
Rođen u San Francisku,
Apostole i Prosvetitelju Amerike:
Prvi rođeni u Americi koji je postao sveštenik,
ognjeni propovedniče Reči Hristove međ’
narodima Amerike,
proputovao si celu zemlju propovedajući Istinu i ljubav,
utvrđujući mnoštvo duša u Pravoslavnoj veri,
I podižući mnoge crkve u slavu Božiju,
siromašan telom a bogat Duhom
Moli se sada Gospodu Kojem si služio svim srcem,
Sevastijane Džeksonski i Sveamerički Apostole,
Da nam daruje tvoju poslednju izgovorenu želju:
Nebesko Carstvo kome nema kraja.

Izvor: Crkveni Kalendar