Otkriće moštiju svetog Joasafa Belgorodskog

Spomen 4. septembar

Sveti Joasaf, episkop belgorodski rođen je 21. septembra 1705. godine, na praznik Rođenja Presvete Bogorodice. Na krštenju je dobio ime Joakim. Sa sedam godina, 1712. godine, otac ga upisuje u kijevsku duhovnu akademiju, gde ga još kao mladog privlači monaški način života. I pored velikog moljenja roditelja da ne odlazi u manastir, jer je bio sin jedinac, 1725. godine tajno se zamonašio u Kijevu i kao rasoforni monah dobija ime Ilarion. 21. novembra 1727. godine monaši se u malu shimnu pri čemu dobija ime Joasaf i postaje sabrat kijevo-pečerske lavre. Ovaj događaj se poklapa sa završetkom duhovne akademije. Godinu dana kasnije, arhiepiskop Varlam rukopolaže monaha Joasafa u čin jerođakona.
Posle smrti episkopa Varlama na njegovo mesto dolazi arhiepiskop Rafail Zaborovski koji primećuje velike sposobnosti mladog Joasafa i postavlja ga na mesto predavača u Kijevskoj arhiepiskopiji. U novembru 1734. godine arhiepiskop Rafail posvećuje jerođakona Joasafa u čin jeromonaha i postaje redoni profesor u kijevskoj Bogosloviji. Kao profesor uložio je velike napore na uklanjanju moralnih nedostataka parohijskih sveštenika. Ovaj položaj mu je bio odlična škola za njegove organizacione sposobnosti. U tom periodu je i proučavao potrebe sveštenstva, kao i prednosti i mane eparhije. Brzo je napredovao na lestvici duhovnog savršenstva, o čemu svedoči njegov rad „Zloupotreba sedam vrlina ima sedam smrtnih grehova“. Dana 24. juna 1737. godine Joasaf postaje iguman Sveto Preobraženskog manastira. Godine 1744. Mitropolit Rafail igumana Joasafa uzdiže u čin arhimandrita. Krajem te godine arhimandrit Joasaf pozvan je u Moskvu, gde ga ubrzo Sinod imenuje za vikara Sveto Trojicko Sergejeve lavre. U tim danima bilo je neophodno obnoviti manastir nakon požara. Dana 15. juna 1748. godine u crkvi Svetih Apostola Petra i Pavla, u Sankt Peterburgu, arhimandrit Joasaf je hirotonisan za episkopa Belgoroda. Stupajući na episkopski presto Sveti Joasaf strogo je sledio pobožnost u hramovima, pravilno bogosluženje i posebno moral u crkvenom kliru.
Velika pažnja je posvećena obrazovanju sveštenstva, kao i pravilnom poštovanju Ustava i crkvenih tradicija. Dana 23. decembra 1754. godine, u svojoj 49 godini života Sveti Joasaf predao je svoju dušu Gospodu. Dana 17. septembra 1911. godine odlukom Svetog sinoda Ruske Pravolsavne Crkve izvršena je kanonizacija Svetog Joasafa i ustanovljen ovaj datum za njegovo proslavljanje.
U decembru 1920. godine netruležne mošti Svetog Joasafa su otkopane i poslate u Muzej religije i ateizma koji se nalazio u Petrogradskoj Sabornoj crkvi. Netruležne mošti su ukopane u zemlju u potkrovlju katedrale.
Dana 28. februara 1991. godine mošti su pronađene i odnete u hram Bogojavljenja u Moskvi, odakle u grad Kursk, a zatim u Belgorod. 16. Septembra 1991. godine mošti Svetog Joasafa su pod rukovodstvom Patrijarha moskovskog i cele Rusije Alekseja prenete u Preobraženjsku crkvu u Belgorodu gde se i danas nalaze.
Sveti Joasaf bio je veliki prozorljivac za života, a danas se nad njegovim moštima dešavaju velika čuda, posebno isceljenja srčanih bolesnika.

Izvor: Crkveni Kalendar